دوستان شرح پریشانی من گوش کنید* داستان غم پنهانی من گوش کنید

قصه بی سر و سامانی من گوش کنید* گفت وگوی من و حیرانی من گوش کنید

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی* سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم* ساکن کوی بت عربده‌جویی بودیم

عقل و دین باخته، دیوانه‌ی رویی بودیم* بسته‌ی سلسله‌ی سلسله مویی بودیم

کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود* یک گرفتار از این جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش اینهمه بیمار نداشت* سنبل پرشکنش هیچ گرفتار نداشت

اینهمه مشتری و گرمی بازار نداشت* یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت

اول آن کس که خریدار شدش من بودم* باعث گرمی بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او* داد رسوایی من شهرت زیبایی او

بسکه دادم همه جا شرح دلارایی او* شهر پرگشت ز غوغای تماشایی او

این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد* کی سر برگ من بی سر و سامان دارد

چاره اینست و ندارم به از این رای دگر* که دهم جای دگر دل به دل‌آرای دگر

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر* بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر

بعد از این رای من اینست و همین خواهد بود* من بر این هستم و البته چنین خواهدبود

پیش او یار نو و یار کهن هر دو یکی‌ست* حرمت مدعی و حرمت من هردو یکی‌ست

قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دویکی‌ست* نغمه‌ی بلبل و غوغای زغن هر دو یکی‌ست

این ندانسته که قدر همه یکسان نبود* زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

چون چنین است پی کار دگر باشم به* چند روزی پی دلدار دگر باشم به

عندلیب گل رخسار دگر باشم به* مرغ خوش نغمه‌ی گلزار دگر باشم به